Protezlerin Kabulü ve Kullanımı

Üst ekstremite amputasyonu olan çocukların yaklaşık %20’si protezlerini ya hiç kullanmaz ya da yeterince kullanmaz. Protezle erken dönemde olumlu deneyim yaşayan çocukların sosyal hayata katılımı ve aktivite düzeyi daha yüksek olur. Protezin geç verilmesi, tıbbi sorunlar ve çocuğun proteze ihtiyaç duymadığını düşünmesi, protez reddinin en önemli nedenleridir. Buna karşılık, protezin rahatsızlık vermesi daha küçük bir oranda (~%22) etkili olur. Ayrıca çocuklar, protezin yeterince işe yaramaması, görüntüsünden hoşlanmamaları veya ağır olması gibi nedenlerle de kullanmak istemeyebilir.

Bir çalışmada, daha önce protez kullanıp sonradan bırakan çocukların %89’u, bunun nedenini protezin yeterince işlevsel olmaması veya rahatsızlık vermesi olarak belirtmiştir. Ancak bu çocukların %72’si, daha kullanışlı ve daha iyi görünümlü bir protez olursa tekrar kullanabileceklerini ifade etmiştir. Günlük kullanımda terleme, protezin ağırlığı ve sınırlı hareket imkânı gibi faktörler de etkili olabilir. Ayrıca protez kullanım oranı; protezin türüne, amputasyon seviyesine, çocuğun ihtiyaçlarına ve sosyoekonomik duruma göre değişebilir.

Alt ekstremite protezlerinde ise durum biraz farklıdır. Bu protezler yürümek için gerekli olduğu için çocuklar tarafından genellikle daha fazla kabul edilir. Erken dönemde verilen alt ekstremite protezleri, dengeyi, düzgün yürümeyi ve bağımsız hareket etmeyi destekler. Ancak yine de soketin iyi uyum sağlamaması, ciltte tahriş, yük verirken ağrı ve çocuğun hızlı büyümesi nedeniyle sık ayar gerektirmesi gibi sorunlar kullanımı zorlaştırabilir.

 Acceptance and Usage of Prostheses

Children with upper extremity amputations may reject or underuse their prostheses in about 20% of cases. Early positive experiences with prosthetic devices are associated with higher levels of social participation and activity. Delayed prosthetic fitting, medical complications, and the perception of not needing a prosthesis are the main reasons for rejection. In contrast, device-related discomfort plays a smaller role (~22%). Children may also refuse to use a prosthesis due to limited functional benefit, dissatisfaction with appearance, or excessive weight.

In one study, 89% of children who had previously used a prosthesis but later stopped reported functional limitations or discomfort as the main reason for discontinuation. However, 72% of these children stated that they would consider using a prosthesis again if more functional and aesthetically improved devices were available. Factors such as sweating of the residual limb, prosthesis weight, and limited functionality can also affect daily use. Additionally, prosthesis usage rates may vary depending on prosthesis type, level of amputation, functional needs, and socioeconomic conditions.

In contrast, lower limb prostheses are generally better accepted in children, as they are essential for walking and mobility. Early prosthetic fitting in lower limb amputations supports balance, symmetrical gait, and independent mobility. However, their use may still be limited by issues such as poor socket fit, skin irritation, discomfort during weight-bearing, and the need for frequent adjustments due to rapid growth.